Nasıl Geçecek Bu Ömür?

Gölge: Nasıl Geçecek Bu Ömür?

Benlik: Günler, aylar ve yıllar geçiyor. O içindeki mutsuzluk ve huzursuzluk peşini bırakmıyor. Ne yaparsan yap, geçmiyor. Ne yapılması gerekiyor, bilinmiyor. Bir bakmışsın geçmiş ömür, düşünerek. Sadece düşünerek belki de… Düşüncelerinde hüzünlenerek, bitmez. Sonsuzdur. Azalır gibi hissedersin lakin hiç bitmeyeceğini de düşlersin biteceğini bilmene rağmen. Anlamazlar çoğu zaman ama çaresi yoktur. Ne kadar özgür olsan da zihnin hapiste kalır. Hiçbir zaman özgürlüğü tadamazsın. Olsan bile. Geriye ise bu hayatın bir oyundan ibaret olması kalır. Sadece ölmek için yaşarsın. Bir şeylerin biteceğini bildiğin için nefes almaya devam edersin sadece. Hepsi budur. Belki bir şeylerin düzelmesi için değil bir şeylerin bitmesi için yaşarsın. O aldatmacadan kaçmak için yaşarsın. Gerçek özgürlük sadece ölümde hissettirir kendini. Böyle düşünürsün lakin işin içinden çıkamazsın. Ama evet, “ölümü beklersin.” “Nasıl geçecek bu ömür?” diye sorarken cevap bulabilmişsindir: “Ölümü bekleyerek.”

Gölge: Teşekkür ederim… Aklımdaki sorunun cevabını bulamama korkusundan kurtardığın için sana teşekkür ederim. O halde ölümümü yaşamımdan daha değerli kılmanın yollarını aramaya koyulacağımı bilmeni isterim.